Σκεφτόμουν τις προάλλες το θέμα των χρημάτων, της ιδιοκτησίας, του εξουσιασμού των εχόντων στους απελπισμένους και κυρίως αυτό που λένε οι λιμπερταριανοί και γενικά η δεξιά ως “είναι η ανθρώπινη φύση”.
Δεν μπορώ να αγνοήσω όμως ότι έχω πέσει κι εγώ στην πλάνη αυτής της ατομικιστικής προσέγγισης σε κάποιο βαθμό.
Όμως σκέφτηκα το εξής:
Έχεις ένα αγκάθι στην πατούσα και σε πονάει. Ξέρεις πως αν φύγει το αγκάθι θα φύγει και ο πόνος. Αυτό το ξέρεις γιατί σίγουρα από την αρχή της ύπαρξης σου σαν άνθρωπος (εκατομμύρια χρόνια πριν), δεν είχες αυτό το αγκάθι.
Το χρήμα και η ιδιοκτησία είναι ακριβώς αυτό, ένα αγκάθι στην πατούσα. Ξέρεις ότι άμα το βγάλεις δεν θα πονάς και ακόμα καλύτερα, την επόμενη φορά να φοράς παπούτσια για να μην το ξαναπατήσεις.
Σχόλια (0)